مذاکرات ایران و آمریکا پیش از آغاز به تعویق افتاد. گویی طلسم مذاکرات ایران و آمریکا شکستنی نیست. روند پیگیری آغاز این مذاکرات از سوی افکار عمومی در ایران بسیار جالب بود.این روند بی هیچ سروصدا و هیاهویی مطرح شد گویی خبری عادی و روزمره است. احساس می کنم همه مخاطبین متوجه حساسیت این موضوع بودند یکی از مهم ترین مناقشات سیاسی ایران میان جناح های سیاسی در بعیدترین صورت ممکن و در زمان زمامداری افراطی ترین رئیس جمهور ایران به فرجام خود نزدیک می شود اما پیگیری روند تحولات در این موضوع توسط مخاطبین ایرانی مانند زیرچشمی چیزی را پاییدن است. خوشحالی یا خشم و یا بی تفاوتی احتمالی ایرانیان در این مورد ظهور و بروزی نداشته است در واقع خبر بازتاب لازم خود را نداشته است. در هر حال طرحی که از سوی زلمای خلیل زاد سفیر آمریکا در عراق ارائه شده بود پیش می رفت و ناظران نیز دیدار قریب الوقوع مذاکره کنندگان در خانه آیت ا.. حکیم را چشم انتظار بودند که خلیل زاد از تعویق آن تا شکل گیری دولت عراق خبر داد! دلیلی که از سوی وی اعلام شده است بسیار جالب است: علت تعویق مذاکرات جلوگیری از بهانه جویی کسانی است که ایران و آمریکا را متهم به دخالت در امور عراق می کنند!! جایگاه خلیل زاد نیز به خاطر انتقاداتی که متوجه وی است متزلزل می نماید در واقع ایران برای مذاکرات جاپای محکمی را انتخاب نکرده است. آیا طلسم این مذاکرات خواهد شکست؟